Wiem to na pewno, byłam tatrzańską skałą. Samotnie stałam naprzeciw ciemnoszarej grani. Bardzo chciałam zbliżyć się do niej, to była przecież moja rodzina, ale moja kamienność na to nie pozwalała.
W lecie nie było źle, otaczała mnie górska łąka pełna kwitnących rojników i goryczek, powietrze przesycone było zapachem wygrzanej w słońcu kosodrzewiny. Nazywałam ją – moją. Pszczoły...
Przypominam sobie strzępy snów z przeszłości bliskiej i dalszej – zawsze przed kimś lub czymś uciekałam, spadałam z dużych wysokości, tonęłam. Pełna dynamika. Ruch i strach. Budziłam się po tym zmęczona, przerażona, ale dość szybko zapominałam szczegóły, nie analizowałam wydarzeń z dni poprzedzających te nocne biegi i loty, no i na szczęście nie były to sny prorocze. W pamięci pozostał ogólny...
Stoję u stóp góry. Mam na jej szczycie umieścić kulę wielkości niedużej piłki, szarą, elastyczną, ciepłą. Toczę kulę, która za każdym krokiem powiększa się. Jest coraz cięższa, cieplejsza, lepka. Szczyt tuż, tuż. Nie daję rady. Odwracam się i uciekam. Kula za mną. Jest coraz bliżej. Budzę się przerażony i zlany potem. Jest mi zimno. Drżę. Wokół ciemno, cicho. Słyszę spokojne oddechy matki i...
Nie mogę znaleźć paszportu. Gdzieś tu musi być albo go zgubiłam. Ale przecież miałam go zawsze przy sobie. A teraz nie mam. Zostało mało czasu, a ja jeszcze powinnam odebrać bilet na samolot. Nie pamiętam jak dojechać do tego biura, nie biura. W końcu jest budynek, cały z betonu. Wbiegam do środka. To właściwie wielka hala z mnóstwem schodów i korytarzy. I okienek. W jednym z nich trzeba...
Wyjazd służbowym samochodem do wojewódzkiego miasta w kilka osób. Jedzie trójka: kierowca naczelnego dyrektora, główny inżynier i pani magister - szeregowy pracownik firmy. O umówionej porze wraca pani magister i siada na tylnym siedzeniu. Pan kierowca czyta gazetę. Po chwili do auta wsiada także główny inżynier. Są w komplecie, ale kierowca nie rusza w drogę powrotną. Po długiej chwili...
„Bóg, honor, Ojczyzna”. Słowa których ostatnio słucham z oporami. Gdy zestawiam je z osobami wygłaszającymi je publicznie, zastanawiam się, dlaczego budzą we mnie taki opór. Czyżbym nie godziła się na łączeniem tych słów z postępowaniem zbyt wielu wygłaszających je?
Projekt realizowany przy wsparciu finansowym Województwa Małopolskiego
