Wciąż mam w pamięci zapach unoszący się w latach mojego dzieciństwa i młodości nad brzegami Rudawy, miejscem mych ulubionych spacerów i zabaw. Spacerowałam po lewej stronie rzeki, od ulicy Kasztelańskiej, a od strony przeciwległego brzegu dochodził intensywny z fabryki octu i musztardy Gablenza. Był to, można nawet powiedzieć, bardzo miły dla zmysłu powonienia cierpki aromat, który przywodził...
Znałam kiedyś, moje dziecko, kogoś, kto był naprawdę, ale to naprawdę zły. A przy tym ciekawa rzecz: wyglądał na kogoś bardzo agresywnego i groźnego, zaś gdy się odezwał, głos jego brzmiał miękko i melodyjnie, jakby dla zmylenia otoczenia – istny wilk w skórze owieczki! Tym głosem zwodził często ludzi, którzy przezwyciężywszy początkowy strach do niesympatycznego draba, nabierali się na jego...
Opowiem ci o moim bracie, który już jako dziecko zapowiadał się na kogoś bardzo interesującego. Ciekawiło go wiele rzeczy. Lubił grać w piłkę z kolegami, gonić i szaleć po podwórkach i zakamarkach domów, ale równocześnie potrafił zaszyć się sam w kącie i wymyślać własny język w postaci różnych rysunków i znaków. Miał wielkie zdolności naśladowcze, umiejąc odegrać różne postacie ludzkie czy...
Kocham swoją samotność. W pojęciu ogółu jest to rzecz dość przerażająca, gdyż ludzie przeważnie nie wyobrażają sobie życia w samotności, a zwłaszcza na starość. Będąc indywidualistką, z natury, przez całe życie oswajam swoją, samotność, a raczej nie robię z niej problemu, gdyż jest to dla mnie stan naturalny. Towarzystwo, owszem, lubię, ale jest mi ono potrzebne od czasu do czasu. Na co dzień...
Znam osobę, którą los doświadczył niedobrą atmosferą w domu rodzinnym. Rodzice faworyzują jej siostrę, która miała szczęście i należyty spryt, aby ułożyć sobie dobrze i wygodnie życie. Zapisali jej w spadku swoje mieszkanie. Pominęli tym samym swą drugą, samotną, niezamężną córkę, mniej zaradną życiowo, którą usiłowali zmusić do podpisania wymeldowania z domu rodzinnego. W tej sytuacji...
Chciałabym żyć w świecie, w którym się kochają. Obecnie brakuje nieraz tej miłości, na co dzień. Otacza nas najczęściej smutna, przerażająca obojętność otoczenia, które w swym szaleńczym pędzie naprzód nie dostrzega obok siebie pojedynczego człowieka, czekającego na pomoc, a choćby na dobre słowo. Brakuje teraz tej cudownej więzi międzyludzkiej, która istniała dawniej, za moich młodych lat...
Projekt realizowany przy wsparciu finansowym Województwa Małopolskiego
