Do pewnego czasu i określonych okolicznościach pojawiały się we mnie myśli-połajanki. Budziły one wątpliwości, czy aby zrobiłam dobrze to, co było na dzisiaj zaplanowane? A gdy już zrobiłam, to czy tak jak należało?
Uświadomienie sobie istnienie źródła, z którego one wypływały wymagało pewnego wysiłku. Został on zwieńczony...
Spokojny, kulturalny, zrównoważony. Praca to cały świat, pasja z przekraczaniem fizycznej wydolności. Uczył skuteczności lecz także upartej wnikliwości przy szukaniu przyczyn i mechanizmów choroby.
Podpora rodziny i bliskich, zapewniał bezpieczeństwo zdrowotne i finansowe. Nieśmiałość pokrywał sprawnym dialogowaniem, ciętą ripostą, dowcipem. Dusza towarzystwa. Nie angażował się w...
Ulica ks. Piotra Ściegiennego ciągnęła się od Rynku do kościoła parafialnego. Drewniane furtki i bramy broniły dostępu do przytulonych do siebie długich podwórek i ogrodów. Wysokie płoty miedzy nimi kryły to, co ich właściciele i mieszkańcy chcieli zachować dla siebie a co ich sąsiedzi i tak doskonale wiedzieli.
Kiedy pan Michał, właściciel pierwszego podwórka, tego z zielonym płotem,...
Dom stoi w uroczym ogrodzie, gdzie spędzam dużo czasu. Był zaprojektowany według swojej funkcji.
Po prawej stronie znajdują się grządki warzywne. Dojrzałe, malinowe pomidory zwisają z pędów, przywiązanych do kołków drewnianych, olbrzymie, pomarańczowe dynie opalają się w słońcu na zielonych kocykach z liści.
Dalej, spod krzaczków spoglądają czerwone truskawki w towarzystwie...
Wyobraźcie sobie upalne lato, sierpniową niedzielę, nieruchome gorące powietrze i nas - to znaczy mnie i koleżankę, z którą konserwowałyśmy stary drewniany kościółek - odpoczywające leniwie w sadzie za plebanią.
Mieszkałyśmy tam, a teraz zasiadłyśmy pod jabłonią do popołudniowej kawy z proboszczem ; ksiądz i jego panny, jak nas nazywał . Mały Piotruś, który był ze mną, odświętnie...
Lubiłam ten obraz, kopię „Dziewczynki z chryzantemami”. Sposób w jaki ona patrzyła z ram na świat, był mi bliski. Chciałam jak najszybciej zawiesić go na ścianie. Chciałam, żeby był ze mną.
Teraz, sama, lekko zmoczoną w wodzie watką przecierałam jego powierzchnię, najpierw delikatnie, a potem z uporem, przyciskałam i tarłam coraz mocniej. Pewna tego co robię, oczekując jak najszybciej...
Projekt realizowany przy wsparciu finansowym Województwa Małopolskiego
