Co jest zbędne?

2014-09-01 21:52

Mariola Wójtowicz

Literatura ekonomiczno-księgowa – bo od siedmiu lat jestem na emeryturze.

Segregatory, skoroszyty i koszulki – bo własną firmę już dawno zlikwidowałam.

Katalogi biur podróży – bo z biurami podróży już nie jeżdżę.

Stare książki – bo trzeba zrobić miejsce na nowe.

Sukienki, bluzki, spódnice sprzed dwudziestu lat – bo kolejne odchudzanie zakończyło się porażką.

Trzy wymyślnie ozdobione kuchenne fartuszki – bo gotować nie lubię, a jeżeli już gotuję to fartuszka nie zakładam.

Resztki materiałów przechowywane z sentymentem – efekt posiadania genów mamy-krawcowej – bo przecież już nic z nich nie uszyję.

Niezliczone motki białego atłasku i muliny – bo kto dzisiaj używa haftowanych serwetek…

…nie, to nie jest zbędne. Bo kiedyś może przyjść taki czas gdy nie będzie już podróży, SAGI, pisania, sił na wyjście z domu.

A z tym co wtedy z tej muliny powstanie niech się martwią spadkobiercy.

Danuta Glonek

- Co jest zbędne, - czyli niepotrzebne, bez czego można się obejść, ale co nie jest luksusem?

W przeciwieństwie do rzeczy /wartości/ niezbędnych tych, na poziomie fizjologicznym: / tlen, pożywienie, schronienie, inni ludzie / - by móc w ogóle żyć i przetrwać, do - w miarę godziwych warunków egzystencji, - by móc godnie funkcjonować i znaleźć swoje miejsce w społeczeństwie : - /wykształcenie, praca, środki do życia/, - poprzez indywidualnie określane potrzeby „wyższe” / kulturalne, społeczne, samorealizacja/, - z b ę d n y m

wydaje się być nadmiar czegoś, co jest /już/ nieprzydatne, a żal się pozbyć, choć „uwiera”…Zbędny jest wtedy wysiłek, by pozbyć się „niezbędnych rzeczy”, bo i tak „kolekcjonerstwo” zwycięży.

Gromadzimy różne przedmioty, „obrastamy” w ilość wątpliwych pamiątek, jakby nie wystarczyła „pamięć sama w sobie”; stajemy się „posiadaczami” tego i owego ; / - może wierzymy w „biograficzną” moc detalu?, - jeśli wysoko mierzymy…/.

Zbędne są najczęściej dobra materialne zbyt obfite w ilości i zbyt „wykwintne” w jakości, bez których, naprawdę da się żyć / o ile nie jesteśmy snobami/.

Obywać się też można bez niepotrzebnych wiadomości, informacji i sensacji ,

a także natarczywych reklam, które osaczają nas zewsząd. Co dla jednych jest zbędnym, dla innych staje się niezastąpionym.

Rzecz gustu.

Niewątpliwie, zbędne jest nadmierne gadulstwo, nudziarstwo…

Konieczna jest oszczędność w słowach, - więc na tym kończę moją wypowiedź.

Anna Marek

Odpowiedź nasuwa mi się od razu - przedmioty. Ale takie myślenie to pułapka. Przecież wszystko, poza naszym ciałem, to rzeczy materialne wytworzone przez człowieka i służące mu. Ta produkcja nie ma końca i wymaga od nas ciągłe nowych działań. My zaś usadowieni coraz wygodniej chcemy żyć jeszcze lepiej. Muszę więc zmienić kierunek mojego rozumowania.

Najbardziej zbędne są myśli. Ich natłok a czasami obsesyjność, burzy nasz spokój. A co z uczuciami? Te nie tylko rozdrażniają, ale czasami wręcz uwierają, źle ulokowane, czasami obciążają nasze sumienie.

A jeżeli tak, to czy zachowanie umiaru w każdej dziedzinie życia uratuje nas, uzdrowi świat? Znowu zapędziłam się w ślepą uliczkę. Przecież nie ma nic cudowniejszego niż zachwyt zachodem słońca. Oczarowanie muzyką i tańcem, a radość, którą odczuwa nasze ciało, po szybkim biegu bez celu i donikąd. Może tak naprawdę nie ma rzeczy zbędnych i wszystko co nas dotyczy jest ważne.

Bożena Bertman

Wszelki nadmiar, a to np.:

-nieużywanych ubrań, przedmiotów, jedzenia,

-informacji, zwłaszcza niesprawdzonych opinii i plotek,

-stereotypów, blokują twórcze myśli i czyny,

-lęków, obaw przed nieznanym, przed zmianą,

-natrętnych myśli,

-poczucia odpowiedzialności za wszystko co się dzieje wokół,

-oceniania ludzi i sytuacji, krytykowania,

-aktywności i jej braku,

-złych emocji i kłótliwości,

-obniżonego nastroju, paraliżuje działanie, zaciemnia kolory życia,