Salon Literacki: „Stereotypy a literatura”

Salon Literacki: „Stereotypy a literatura” Foto: Paweł Mazur

Serdecznie zapraszamy do Willi Decjusza 6 października (czwartek), o godz. 17.00 na Salon Literacki SAGI pt. „Stereotypy a literatura”. Bohaterami spotkania będą stypendyści Willi Decjusza: András Imreh (Węgry), Patrik Oriešek (Słowacja), Żanna Słoniowska (Polska), Sára Vybíralová (Czechy) oraz Sabine Hassinger (Niemcy). Dyskusję poprowadzi dziennikarz i publicysta Marcin Wilk. Wstęp wolny.

Podobno raz sformułowane stereotypy są wyjątkowo odporne na zmianę pod wpływem nowej informacji. Co na to literatura? Prezentujemy fragment tekstu Patrika Orieška pochodzący z eseju pt. „To nie jest kraj dla ludzi bez samochodów”, który ukazał się w 48. numerze „Ha!artu” pt. Kelet.

– Poczęstujesz mnie pan papieroskiem?

– Proszę bardzo.

– Dziękuję. Skąd pan jesteś?

– Ze Słowacji.

– A dokąd pan jedziesz?

– Do Krakowa.

– Długa droga. Jak się panu Polska podoba?

– Spoko. Ładny kraj. Różnorodny.

– Gówno prawda. Popatrz pan przez okno. Jednolity syf. Chamstwo i mogiła.

– Nie przesadzałbym. U nas jest tak samo.

– Wszędzie pierdolona polityka. Wszędzie buszują oszołomy. Dupa, a nie państwo. Nie można w tym jebanym kraju żyć.

– U nas też nie można.

– A wiesz, że nie wierzę ci Pan. Wy Czesi zawsze byliście sprytniejsi od nas Polaków. Zawsze mieliście lepiej. Zawsze mieliście jakiś pomysł, jak się z gówna wykaraskać.

– No tak. Ale ja nie jestem Czechem.

– A to wszystko jedno. Słowacja, Czechy, Słowenia. Szwejki. Cha, cha, cha.

– To zależy od kontekstu, z jakiego Pan na to patrzy.

– Jakie konteksty, Panie kochany. Przecież nieraz u was byłem. Piwo, gulasz, knedle. Praga, Brno, Budapeszt. Liczą się konkrety, a nie konteksty.

 

Uczestnicy spotkania:

András Imreh (1966) – węgierski poeta, tłumacz, wykładowca, redaktor. W czasie pobytu w Willi Decjusza András Imreh oprócz ukończenia nowej książki poetyckiej i uzupełnienia jej o wiersze o Europie Środkowej chciałby zrealizować dwa cele. Po pierwsze nawiązać kontakty z polskim życiem literackim i społecznym, a po drugie – wydać czasopismo Nagyvilág o współczesnej poezji polskiej.

Patrik Oriešek (1977) – słowacki pisarz, tłumacz i moderator. Zamierza napisać serię tekstów na temat historii Ukrainy i środkowoeuropejskich kontekstów ideologicznych Ukrainy, w związku z rosyjską konceptualizacją Ukrainy jako państwa i przestrzeni kulturalnej.

Żanna Słoniowska (1978) – tłumaczka, pisarka. W 2014 r. przyznano jej pierwszą nagrodę w konkursie na najlepszą nieopublikowaną powieść za książkę „Dom z witrażem”, wydaną później przez wydawnictwo Znak, za którą była nominowana do Nagrody Nike, a obecnie do Nagrody Conrada. Żanna Słoniowska prowadzi badania nad postacią polsko-ukraińskiego malarza Leona Getza, który odegra istotną rolę w jej następnej powieści „Samotni i nadzy”.

Sára Vybíralová (1986) – czeska pisarka i tłumaczka. Obecnie uczestniczy w programie doktorskim na École des Hautes Études en Sciences Sociales w Paryżu. Publikuje prozę, poezję, recenzje, krytykę, eseje i tłumaczenia. Podczas swojego pobytu w Krakowie planuje pracować nad nowymi tekstami do zbioru opowiadań. 

Sabine Hassinger (1958) – pisarka. Jest autorką utworów prozatorskich, a także słuchowisk i artykułów publikowanych w czasopismach, antologiach i książkach artystycznych. Podczas pobytu w Willi Decjusza pracuje nad powieścią „Frau Schneider lernt Polnisch”.