Ulubione słowo
Nigdy nie traktowałem słów w kategorii ulubionych. Słowa są przydatne, są potrzebne do wyrażania myśli i do porozumiewania się. Są uwarunkowane okolicznościami.
Słowo „żółć” jest bardzo atrakcyjnym i szczególnym słowem, bo składa się z liter występujących wyłącznie w polskim alfabecie.
Słowo „wolność” jest niezwykle istotno, bo to najważniejsza z wartości.
„Życie”, bo nie wymaga tłumaczenia.
„Mama” i „Tato”, bo to pewnie pierwsze słowa.
A tak w ogóle, na początku wcale nie było słowo, tylko sylaba.
„D z i ę k u j ę”
To słowo, które coraz rzadziej słyszę w naszej „zabieganej” codzienności, a którego tak bardzo brakuje we wzajemnych relacjach między ludźmi.
Słowo, - takie „przytulne”, ciepłe, odwołujące się do uczucia wdzięczności, za dobro uzyskane od innych ludzi…
„Dziękuję”, - wymawiane z uśmiechem, prawie półszeptem - to „ słowo- klucz”, które przybliża i otwiera drzwi do bycia z drugim człowiekiem.
Magiczne słowo, wywołujące wspomnienia.../ … mama, ucząca nas, - dzieci wymawiać je na koniec wspólnego posiłku; - z szacunku dla innych/…
Dziś słyszę „dziękuję”, - gdy pochylam się nad łóżkiem Mamy…
I choć głos coraz słabszy, słowo tym większą ma moc; - wspiera, dodaje sił i odwagi na dalszą drogę,- razem…
„Dziękuję”; - słowo, które nic nie kosztuje, a jest na wagę złota.
Dziękuję.
-To słowo - „D o b r a”, - nie jako przymiotnik / jaka? - dobra/, lecz akceptacja, potwierdzenie, odnośnik do „ tak”, „dobrze”, „zgadzam się”.
„Dobra” - nie jako dobro samo w sobie / np. mówiąc językiem potocznym –„ dobra, jakoś się „spikniemy”/, nie jakość rzeczy, a chęć
zakończenia rozmowy, skrócenia zbyt długiej wypowiedzi, na którą nie ma czasu, ochoty?... W tym ujęciu znaczyłoby pewne lenistwo, ubóstwo językowe, - a może pełną akceptację istniejącego stanu rzeczy, życia „ w pośpiechu?”…
I drugie słowo - skrót: - „D o k ł a d n i e”.
Po zastanowieniu się uznaję, że słowo to, stosowane zbyt często redukuje proces myślowy, sprowadzając wypowiadającego je /słowo/ do roli „potakiwacza”. Po co się wysilać, upewniać, czy aby dobrze zrozumiałem sens czyjejś wypowiedzi, po co zadawać pytania?; „dokładnie” - wyjaśnia wszystko.
Myślę?, / - czy myślę d o k ł a d n i e tak samo?/;
Akceptuję? , - tu już nie wiadomo.
Potwierdzam, - ale czy się zastanawiam?
„Dokładnie”!

























